przewiń do końca przewiń do początku zobacz pełny tekst dokumentu

Ecclesia in America, 12

Miejsce spotkania z Chrystusem

12. Ufając pomocy Maryi, Kościół w Ameryce pragnie prowadzić ludzi tego kontynentu na spotkanie z Chrystusem, które jest źródłem autentycznego nawrócenia i nowego zaan­gażowania w komunii i solidarności z innymi. Tego rodzaju spotkanie będzie się skutecznie przyczyniało do umacniania wiary licznych katolików, tak by stała się ona wiarą dojrzałą i pewną, żywą i czynną.

Ażeby szukanie Chrystusa obecnego w Jego Kościele nie stało się czystą abstrakcją, niezbędne jest wskazanie konkretnych miejsc i czasów, w których można Go spotkać we wnętrzu Kościoła. Refleksja Ojców Synodu zaowocowała tutaj mnóstwem sugestii i spo­strzeżeń.

Podkreślili oni przede wszystkim doniosłość „Pisma Świętego, czytanego w świetle Tradycji i Magisterium Kościoła, pogłębianego przez medytację i modlitwę"24. Apelowali o zachęcanie do poznawania Ewangelii, w których jest opisywany w słowach dla wszystkich łatwo zrozumiałych sposób życia Jezusa wśród ludzi. Jeśli przy lekturze tych tekstów potrafimy zająć postawę słuchania, podobną do postawy tłumów, które słuchały Jezusa na stokach Góry Błogosławieństw, albo nad brzegami Jeziora Tyberiadzkiego, gdy On przema­wiał z łodzi, lektura taka będzie owocowała nawróceniem serca.

24 Propositio 4.

Drugim miejscem spotkania z Jezusem jest święta liturgia25. Sobór Watykański II przedstawił nam całą bogatą paletę różnorakiej obecności Chrystusa w liturgii, której doniosłość powinna nas pobudzać do częstego przypominania o niej w naszym przepowiadaniu: Chrystus jest obecny w osobie celebransa, który na ołtarzu ponawia tę samą jedyną ofiarę krzyża; jest obecny w sakramentach, w których przejawia się Jego niezawodna skuteczność. Gdy jest czytane Jego słowo, wtedy On sam do nas przemawia. Jest nadto obecny w zgromadzeniu wspólnoty, jak sam o tym zapewnił: „Gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich" (Mt 18,20). Jest obecny „zwłaszcza pod postaciami eucharystycznymi"26. Mój poprzednik Paweł VI uważał za niezbędne objaśnić szczególny charakter realnej obecności Chrystusa. „Jest ona nazywana realną nie w sensie ekskluzywnym, lecz przez antonomazję, ponieważ jest ona substancjalna"27. Pod postaciami chleba i wina „jest obecny cały Chrystus w swej rzeczywistości fizycznej, a nawet cielesnej"28.

25 Por. tamże

26 Sobór Watykański II, Konstytucja o liturgii świętej Sacrosanctum Concilium,7.

27 Paweł VI, Encyklika Mysterium fidei (3 września 1965): AAS 1965, s. 764.

28 Tamże, s. 766.

Pismo i Eucharystia, miejsca spotkania z Chrystusem, są wzmiankowane w opowiada­niu o ukazaniu się Zmartwychwstałego uczniom z Emaus. Jednak tekst Ewangelii o Sądzie Ostatecznym (por. Mt 25,31-46), w którym jest mowa o tym, że będziemy sądzeni z naszej miłości względem potrzebujących, w których jest w sposób tajemniczy Pan Jezus, dowodzi, że nie można lekceważyć trzeciego miejsca spotkania z Chrystusem: „osób, zwłaszcza ubogich, z którymi utożsamia się Chrystus"29. Na zakończenie Soboru Watykańskiego II Paweł VI przypomniał, że „w obliczu każdego człowieka, zwłaszcza gdy łzy i cierpienia uczyniły je bardziej przejrzystym, należy rozpoznać oblicze Chrystusa (por. Mt 25,40), Syna Człowieczego"30.

29 Propositio 4.

30 Paweł VI, Przemówienie podczas ostatniej sesji Soboru Watykańskiego II (7 grudnia 1965): AAS 1966, s. 58.

ROZDZIAŁ II

Spotkanie z Jezusem Chrystusem dziś w Ameryce

„Komu wiele dano, od tego wiele wymagać się będzie" (Łk 12,48)

Sytuacja mężczyzn i kobiet Ameryki i ich spotkanie z Panem

13. Ewangelie opowiadają o spotkaniach z Chrystusem osób znajdujących się w bardzo różnych sytuacjach. Niekiedy są to sytuacje naznaczone grzechem, w których widoczna jest potrzeba nawrócenia i otrzymania przebaczenia od Pana. W innych okolicznościach pojawia­ją się pozytywne postawy szukania prawdy i autentycznego zaufania do Jezusa, które ułatwiają zbudowanie relacji przyjaźni z Nim i rozbudzają pragnienie naśladowania Go. Nie należy też zapominać o darach, z pomocą których Pan przygotowuje niektórych do kolejnego spotkania. Tak na przykład Bóg, czyniąc Maryję „pełną łaski" (Łk 1,28) od pierwszej chwili Jej życia, przygotowywał Ją z myślą o zrealizowaniu w Niej swego najwznioślejszego spotkania z ludzką naturą: niewymownej tajemnicy Wcielenia.

Ponieważ ani grzechy ani cnoty społeczne nie istnieją w oderwaniu od rzeczywistości, lecz są następstwem aktów osobowych31, trzeba pamiętać dzisiaj o tym, że Ameryka jest rzeczywistością złożoną, owocem tendencji i zachowań zamieszkujących ją mężczyzn i ko­biet. I właśnie w tej rzeczywistej, konkretnej sytuacji powinni spotykać Jezusa.

31 Por. Jan Paweł II, Adhortacja apostolska Reconciliatio et paenitentia, 16.

Polska wersja tekstu pochodzi z Dzieł zebranych Jana Pawła II (16 tomów). Copyright © by Wydawnictwo M.